Gübre sektörü; tarımsal verimliliği, gıda güvenliğini ve daha geniş tarım-gıda değer zincirini destekleyerek Türkiye ekonomisinde hayati bir rol oynamaktadır. Stratejik öneme sahip bir sektör olarak, endüstriyel üretimi tarımsal kalkınmayla birleştirir ve ulusal gıda sistemlerinin dayanıklılığına doğrudan katkıda bulunur. Sektör ayrıca, gelişen iklim politikaları, uluslararası pazar gereksinimleri ve uzun vadeli rekabet gücünü güçlendirme ihtiyacı nedeniyle Türkiye'nin endüstriyel karbonsuzlaştırma gündeminde giderek daha önemli hale gelmektedir. Gübre Sektörü İçin Düşük Karbonlu Yol Haritası, gübre ürünlerinin güvenli ve uygun fiyatlı bir şekilde tedarikini sağlarken, sektör gelişimini Türkiye'nin 2053 net sıfır hedefiyle uyumlu hale getirmenin önemini vurgulamaktadır.

Türkiye'nin gübre endüstrisinin belirleyici bir özelliği, ithal ham maddelere ve ara ürünlere yüksek bağımlılığıdır. Gübre üretiminde gerekli olan hammaddelerin yaklaşık %95'i ithal edilmekte; bu da doğal gaz, amonyak ve üre gibi temel girdileri içermekte ve sektörü uluslararası fiyat dalgalanmalarına ve tedarik zinciri risklerine maruz bırakmaktadır. Önemli bir yerli üretim tabanına sahip olmasına rağmen, gübre tüketimi yerli üretimi aşmakta ve sektör küresel enerji ve emtia piyasalarındaki gelişmelere bağlı kalmaktadır. Çalışma ayrıca, Türkiye'nin gübre ihracatının 2023 yılında yaklaşık 300 milyon ABD dolarına ulaştığını ve ihracatın yaklaşık %95'inin Avrupa Birliği pazarlarına yönelik olduğunu belirterek, sektörün AB Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM) gibi gelişen ticaret ve iklimle ilgili düzenlemelere maruz kaldığını göstermektedir.

Amonyak ve azot bazlı gübre üretiminden kaynaklanan emisyonları ele alarak enerji verimliliği, hammadde ve süreç iyileştirmeleri ile uzun vadede düşük karbonlu ve yeşil hidrojen bazlı üretim potansiyeline odaklanmaktadır.

Gübre Sektörü İçin Düşük Karbonlu Yol Haritasına buradan ulaşabilirsiniz.